Farah Notash

Comment on the document:
“The Zionist plan for the Middle East”

Farah Notash             Worlds Anti-imperialist Front           Women’s Power

Vienna 23.10. 2018

The document,” The Zionist plan for the Middle East” which is below this article, reveals the warmonger aims of the Zionists in the Middle East- the aim which existed before they transferred the Jews to Palestine. By transferring the Jews to Palestine, the Zionist made them the first victim of their plans. Antisemitism was used as an excuse.  

Antisemitism was promoted to push Jews out of their homes towards Palestine. Any kind of growth of Antisimitism fostered by whichever political forces, has only been a tool of Zionists to reach their goals.

 Refereeing to ancient borders, is the next excuse for this greedy colonial plan to make constant war.

The Persian land map of the ancient period covers nearly half the world!

Is it correct to hang on to this irrelevant excuse as an argument to occupy other people’s homeland for greed?

The war in Syria is connected to the Zionist expansion wishes. Netanyahu’s constant insistence on Iran’s Forces leaving Syria, is to have Syria with defenceless borders, so that the Zionists can help themselves to it, such as by the Golan Heights. Since Russia has delivered the S 300 Missiles, Trump is trying to parrot the Israeli wishes.

And again, in Western Zionist Media, the revealed dirty game of,” Use of

Chemical weapons by Bashar Al-Assad” have started.  

The victory of Syria for its independence is a fishbone in the throat of Zionists, which they cannot swallow.

Look at Zionist US withdrawal from 1987 Intermediate-Range Nuclear Forces (INF)treaty!

Look at their Salafi servants’ Slaughterhouse Consulate of Saudi-Arabia! 

Look at the nature of the Zionists gang!

Saudi Arabia is now the third country in the world in terms of military expenditure, after the US and China.

Distributing this document “ The Zionist plan for the Middle East” in the world, and even translating it into different languages, will reveal the Ugly greedy face of Zionism to the world and will be a great step against Zionist stinking exitance.  

With the wish for the disappearance of


and glorification of culture and humanity in a borderless world.





Women’s Power


Zionist Plan for the Middle East

ترجمه و ویرایش از عبری به انگلیسی توسط اسرائیل شاهاک Translate and edit from Hebrew to English by

Israeli Shahak


اسرائیل تئودور هرتسل (۱۹۰۴) و خاخام فیشرمن (۱۹۴۷) Israel Theodore Hertzel (1904) and Rabbi Fischermen (1947)

تئودور هرتسل٬ بنیانگذار صهیونیسم در جلد دوم صفحه ۷۱۱ خاطرات کامل خود میگوید که این منطقه، یعنی دولت اسرائیل: «از بروک مصر تا فرات» امتداد می یابد. In the second volume of page 711, Theodore Hertzel, the founder of Zionism, says that this region, the state of Israel, extends from the Brooke Egypt to the Euphrates. خاخام فیشرمن٬ عضو آژانس یهودیان فلسطین٬ در شهادت خود به کمیته ویژه تحقیق سازمان ملل در ۹ ژوئیه ۱۹۴۷ اعلام کرد: «سرزمین موعود از رودخانه مصر تا رود فرات٬ از جمله قسمتهائی هستند که بخش هائی از سوریه و لبنان نیز شامل آن می باشد». Rabbi Fischerman, a member of the Palestinian Jewish Agency, stated in his testimony to the UN Special Investigation Committee on July 9, 1947: "The promised land from the Egyptian river to the Euphrates River is one of the parts that include parts of Syria and Lebanon." »

اودید یینون Odid Yinon

«استراتژی برای اسرائیل در سال های ۱۹۸۰» "Strategy for Israel in the 1980s"

این کتاب توسط انجمن آمریکائیان عرب تبار فارغ التحصیل دانشگاه٬ شرکت بلمونت و ماساچوست مشترکا در سال ۱۹۸۲ منتشر شده است. This book was published jointly by the American Association of Arab-Arab Studies, a graduate student at the University of Belmont and Massachusetts in 1982. با این سند ویژه شماره ( ISBN 0-937694-56-8 ) ۱ With this special document number ( ISBN 0-937694-56-8 ) 1

فهرست مندرجات Table of contents

سخن ناشر Publisher's speech

۱ 1

برای انجمن فارغ التحصیلان آمریکائی عرب تبار و دانشگاهیان این قانع کننده است که در افتتاح سری جدید انتشارات و اسناد ویژه٬ مقاله اودید یینون در کیوونیم(دستورالعمل) مجله وزارت اطلاعات سازمان جهانی صهیونیسم ظاهر شده است. It is convincing for the American Arab-American Association of Academicians that the Opening of the New Series of Publications and Special Documents, the Odid Yinon Paper on the Kyounim (Instructions) of the Magazine of the Ministry of Information of the Organization of the World Zionism has appeared. اودید یینون یک روزنامه نگار اسرائیلی است و قبلا در وزارت امور خارجه اسرائیل کار کرده است. Odid Yinon is an Israeli journalist and has previously served in the Israeli Foreign Ministry. به گواهی منابع اطلاعاتی و به باور ما٬ این سند صریح ترین٬ دقیق ترین، بدون ابهام ترین و به روز شده ترین استراتژی صهنویست ها در خاورمیانه است. According to the sources of information, and in our opinion, this document is the most explicit, precise, unambiguous and updated strategy of broadcasters in the Middle East. بعلاوه٬ این سند بعنوان بازنمائی دقیق از «چشم اندازی» برای کل خاورمیانه کنونی رژیم صهیونیستی حاکم برهبری شارون و ایتان است. In addition, this document is an accurate representation of the "outlook" for the entire Middle East of the Zionist ruling regime, Sharon and Eitan. از اینرو اهمیت آن٬ نهفته در ارزش تاریخی آن می باشد که او آنرا در کابوسی ارائه میدهد. Hence, its importance lies in its historical value, which it presents in a nightmare.

۲ 2

برای زنده ماندن اسرائیل، طرح آن ناگزیر می باید در دو محور توامان برنامه ریزی و اجرا شود. In order to survive Israel, its design must inevitably be planned and implemented on two axes. یک: او تبدیل به یک قدرت منطقه ای امپراتوری-امپریالیستی شود. One: he becomes a regional empire-imperial power. و دو: باید کل کشورهای عرب موجود منطقه را منحل و یا به کشورهای کوچک تقسیم کرد؛ البته کوچکی در اینجا به ترکیب قومی یا فرقه ای هر کشور بستگی دارد. And two: the entire Arab states must be dissolved or divided into small countries; of course, it depends on the ethnic or sectarian composition of each country. در نتیجه: صهیونیست امیدوار است که دولت ها با بنیاد فرقه ای خود تبدیل به دست نشاندگان او٬ و از قضا٬ منبع مشروعیت اخلاقی اسرائیل بشوند. Consequently, the Zionist hopes that the governments will become their sectarian sentiment, and, of course, will be the source of the moral legitimacy of Israel.

۳ 3

این هدف ایده جدیدی نیست؛ و یا اینکه برای اولین بار در تفکر استراتژیک صهیونیست ها ظاهر نشده است. This is not a new idea, or it has not appeared for the first time in the strategic thinking of the Zionists. در حقیقت٬ متلاشی کردن کشورهای عربی به واحدهای کوچکتر موضوعی است که به آن باره ها مراجعه شده است. In fact, the dismantling of Arab countries into smaller units is a matter that has been addressed to them. این موضوع توسط لیویا روکاچ در کتاب تروریسم مقدس اسرائیل (۱۹۸۰) بر مقیاس نسبتا کم در انتشارات ( AAUG ) مستند شده است. This issue has been documented by Loya Rukach in the Book of Terrorism of Israel (1980) on a relatively small scale in publications ( AAUG ). اسناد مطالعه روکاچ٬ براساس خاطرات موشه شاریت٬ نخست وزیر سابق اسرائیل٬ در جزئیات قانع کننده ای٬ طرحی صهیونیستی است که در اواسط سال های دهه پنجاه آماده و در لبنان پیاده شده است . According to the memoirs of former Israeli Prime Minister Moshe Sharit, Rokach's study documents are in a compelling detail, a Zionist plan, ready in Lebanon in the mid-1950s.

۴ 4

اولین حمله گسترده اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۷۸ بود که این طرح را تا آخرین جزئیات اجرا کرد. The first major Israeli offensive in Lebanon in 1978 was to complete the plan to the very last detail. حمله دوم اسرائیل به لبنان در ۶ ژوئن سال ۱۹۸۲ بود که وحشیانه تر و فراگیر از پیش روی داد با امید که بخش های خاصی از این طرح نه فقط در لبنان٬ بلکه اثرات آن سوریه و همچنین اردن را هم در بربگیرد. The second Israeli offensive in Lebanon on June 6, 1982, was more brutal and inclusive, hoping to include specific sections of this plan not only in Lebanon, but also the effects of Syria and Jordan. و به همیم خاطر اینجا باید ادعاهای عمومی اسرائیل مبنی بر تمایل به یک دولت مرکزی قوی و مستقل برای لبنان را به استهزا گرفت؛ زیرا نیت دقیقتر این است که دولت مرکزی در لبنان به نقشه های امپریالیستی منطقه ای با امضای یک پیمان صلح مجوز قانونی دهد. And that's why here are the ridicules of the Israeli public claims that they want a strong and independent Lebanese central government because it is more accurate to say that the central government in Lebanon is to legalize regional imperial plans by signing a peace treaty. . آنها همچنین در طرح های خود بدنبال تسلیم – رضایت سوریه٬ عراق٬ اردن و دیگر دولتهای عرب و مردم فلسطین نیز هستند. They also seek to surrender in their plans - the consent of Syria, Iraq, Jordan, and other Arab governments and the Palestinian people. آنچه آنها میخواهند و آنچه در حال برنامه ریزی می باشد نه برای یک جهان عرب٬ بلکه برای یک دنیای عرب چند تکه ای است که آماده تسلیم شدن به هژمونی اسرائیل باشد. What they want and what is planned is not for the Arab world, but for a few parts of the Arab world ready to surrender to Israel's hegemony. از اینرو٬ اودید یینون در تألیف- مقاله خود٬ «یک استراتژی برای اسرائیل در سال های ۱۹۸۰ »٬ درباره «فرصت های دور رس برای اولین بار از سال ۱۹۶۷» صحبت می کند که توسط «وضعیت بسیار طوفانی [که] اسرائیل را احاطه کرده» ایجاد شده است. Thus, Ovid Yinon, in his essay, "A Strategy for Israel in the 1980s," speaks of "The Closest Opportunities for the First Time of 1967", which is surrounded by "a very stormy situation [that] Created ".

۵ 5

سیاست صهیونیست آوارگی و تبعید کردن فلسطینیان از فلسطین یک سیاست بسیار فعال بوده است٬ اما در زمان جنگ مثل جنگ ۱۹۴۷-۱۹۴۸ و در جنگ ۱۹۶۷ با زور و اجبار بیشتر دنبال شد. The Zionist policy of displacement and the deportation of Palestinians from Palestine has been a very active policy, but was pursued more vigorously during the war, like the 1947-1948 war and the 1967 war. ضمیمه ای تحت عنوان: «اسرائیل از مهاجرت جمعی جدید صحبت میکند» که در این نشریه است برای نشان دادن گذشته صهیونیست ها در پراکنده کردن فلسطینیان از سرزمین خود است٬ و علاوه بر سند اصلی صهیونیستی که ما ارائه میدهیم٬ نقشه های دیگر صهیونیستی را که برای خالی کردن فلسطین از فلسطینیان برنامه ریزی شده است را نیز نشان میدهیم. An addendum titled "Israel Speaks of a New Collective Migration," which is in this publication to show the Zionist past to disperse the Palestinians from their homeland, and in addition to the original Zionist document that we present, take other Zionist plans Which is also planned to bring Palestinians out of Palestine.

۶ 6

از سند و دستورالعمل منتشر شده در فوریه ۱۹۸۲ روشن است که «فرصت های دور رس» که استراتژیست های صهیونیست تصورش کرده اند، می توانند همان «فرصت هائی» برای متقاعد کردن جهانیان باشند تا به سود صهیونیسم بکار روند؛ و ادعا می کنند این فرصت ها توسط حمله ژوئن ۱۹۸۲ تولید شده است. It is clear from the document and instructions published in February 1982 that the "far-reaching opportunities" that Zionist strategists have imagined can be the same "opportunities" to persuade the world to apply Zionism, and claim that this Opportunities were created by June 1982 attacks. همچنین پُر واضح است که فلسطینیان هرگز تنها هدف نقشه های صهیونیستی نبوده٬ بلکه از آنجایی که حضور زنده و مستقل آنها بعنوان یک خلق نفی ماهیت دولت صهیونیستی است؛ زدودن شان در اولویت هدف قرار گرفته است. It is also clear that the Palestinians have never been the sole goal of Zionist plans, but because their live and independent presence as a denial of the nature of the Zionist state has been targeted, their abandonment has been targeted. با این حال٬ هر کشور عربی٬ خصوصا آنهایی که دارای سمت و سوی ملی گرایی روشن و منجسم باشند٬ دیر یا زود هدف واقعی اسرائیل قرار می گیرند. However, any Arab country, especially those with a clear-sided nationalism, will sooner or later be the real target of Israel.

۷ 7

در تضاد با استراتژی دقیق و بدون ابهام و روشن صهیونیستی این سند٬ متأسفانه٬ استراتژی اعراب و فلسطینی٬ از ابهام و عدم انسجام رنج می برد. Contrary to the precise, unambiguous and clear Zionist strategy of this document, unfortunately, the Arab-Palestinian strategy suffers from ambiguity and lack of coherence. هیچ نشانه ای که استراتژیست های عرب در انشعابات کامل طرح صهیونیستی اندیشه کرده اند وجود ندارد. There is no sign that Arab strategists have thought of Zionist planes. در عوض٬ هر زمان که مرحله جدیدی از آن طرح صهیونیستی آشکار می شود با ناباوری و شوک واکنش نشان می دهند. Instead, whenever a new phase of that Zionist pattern becomes apparent, it reacts with disbelief and shock. این پدیده در واکنش خاموش اعراب٬ به محاصره بیروت آشکار است. This phenomenon is evident in Beirut's siege in the silent reaction of the Arabs. واقعیت غم انگیز آنست که تا زمانیکه استراتژی صهیونیست ها برای خاورمیانه با واکنش جدی روبرو نشود واکنش اعراب به محاصره هر پایتخت عربی توسط اسرائیل در آینده همینگونه خواهد بود. The sad fact is that until the Zionist strategy reacts to the Middle East, the Arab response to the siege of any Arab capital by Israel in the future will be the same.

خلیل نخله Khalil Nakhla

۲۳ ژوئیه ۱۹۸۲ July 23, 1982

پیشگفتار Preface

۱ 1

مقاله زیر به عقیده من٬ طرح دقیق و مفصل از رژیم صهیونیستی کنونی(شارون و ایتان) را برای خاور میانه ای بر مبنای تقسیم تمام منطقه به کشورهای کوچک٬ و انحلال همه کشورهای موجود عرب را نشان میدهد. The following article, I believe, illustrates the detailed and detailed plan of the current Zionist regime (Sharon and Eitan) for the Middle East based on the division of the entire region into small countries, and the dissolution of all Arab countries. من بر جنبه های نظامی این طرح در خاتمه نظر می دهم تا نظر خوانندگان را به چندین نکته مهم جلب کنم: I will look at the military aspects of this project in order to draw readers' points on several points:

۲ 2

۱. 1 این ایده که تمام کشورهای عربی باید توسط اسرائیل به واحدهای کوچک تکه تکه شوند٬ دوباره و دوباره در تفکر استراتژیست های اسرائیل رخ میدهد. The idea that all Arab countries must be scattered by Israel into small units is happening again and again in the thinking of Israeli strategists. برای مثال٬ زییو شیف٬ خبرنگار نظامی هارتص(و احتمالا آگاه ترین فرد در اسرائیل٬ در مورد این موضوع) درباره «بهترین» چیزی که برای منافع اسرائیل می تواند در عراق اتفاق بیفتد مینویسد:«انحلال عراق به یک دولت شیعی٬ یک دولت سنی٬ و تفکیک بخش کردی است(هارتص ۲/۶/۱۹۸۲). For example, Ziyu Shif, the Hartz military correspondent (and probably the most aware person in Israel about this subject) about "the best" thing that could be for the benefit of Israel in Iraq: "The dissolution of Iraq into a Shiite state, a state Sunnis, and separation from Kurdish (Hartz 2/6/1982). در واقع٬ این جنبه از طرح خیلی قدیمی است. In fact, this aspect of the scheme is very old.

۳ 3

۲. 2 ارتباط قوی با اندیشه های نو محافظه کار در آمریکا٬ بویژه در یاد داشت های نویسنده بسیار برجسته است. A strong connection with the neo-conservative thoughts of the United States, especially in the author's notes, is very prominent. اما٬ در حالی که چاپلوسی به ایده «دفاع غرب» از قدرت اتحاد جماهیر شوروی (سابق- م) داده شده٬ هدف واقعی نویسنده٬ و تأسیسات کنونی اسرائیل روشن است: تبدیل اسرائیل به یک قدرت امپریالیستی جهانی است. But while flattering the idea of ​​"Western defense" from Soviet power (formerly M), the true purpose of the author, and the current Israeli facilities is clear: transforming Israel into a world imperialist power. بعبارت دیگر٬ هدف شارون فریب آمریکایی ها پس از فریب دیگران است. In other words, Sharon's goal is to deceive Americans after deceiving others.

۴ 4

۳. 3 این واضح است که بسیاری از داده های مربوطه٬ هر دو در یادداشت ها و در متن٬ درهم ریخته و یا حذف شده اند؛ مثل کمک مالی آمریکا به اسرائیل، بیشتر آن فانتزی خالص است. It's clear that many of the relevant data, both in the notes and in the text, are tangled or removed, such as US financial assistance to Israel, is more of a pure fantasy. اما٬ طرح نباید برای کوتاه مدت بی اثر٬ یا غیرقابل تحقق در نظر گرفته شود. However, the plan should not be considered ineffective for the short term, or not feasible. طرح به طور صادقانه ایده های ژئویولیتیک آلمان سالهای ۱۸۹۰-۱۹۳۳ را دنبال می کند٬ که توسط هیتلر و دولت نازی بطور کل بلعیده شد؛ و اهداف خود را در شرق اروپا تعیین نمود. The plan honestly pursues the German geo-logic ideas of the years 1833-1990, which was swallowed up by Hitler and the Nazi state, and set its goals in Eastern Europe. آن اهداف٬ خصوصا تقسیم کشورهای موجود٬ در سالهای ۱۹۳۴-۱۹۴۱ انجام گرفت٬ که تنها یک اتحاد موقت و در مقیاس جهانی بود، و برای یک دوره زمانی کوتاه، توانست مانع تثبیت نیات آنها شود. Those goals, in particular the division of existing countries, took place between 1941 and 1941, which was only a temporary and global alliance, and for a short period of time, prevented the stabilization of their intentions.

۵ 5

یاد داشت های نویسنده به دنبال متن می آید. The writer's mind is looking for the text. برای جلوگیری از سردرگمی٬ من چیزی به یادداشت هایم اضافه نکردم٬ ولی مفاد آنها را در این پیشگفتار و نتیجه گیری گذاشته ام. To avoid confusion, I did not add anything to my notes, but I put them in the foreword and conclusions. من با این حال٬ بر برخی از بخش های متن تأکید کرده ام. However, I have emphasized some parts of the text.

اسرائیل شاهاک Israel is Shahak

۱۳ ژوئن ۱۹۸۲ June 13, 1982

استراتژی برای اسرائیل در سال های ۱۹۸۰ Strategy for Israel in the 1980s

اودید یینون Odid Yinon

این مقاله ابتدا بزبان عبری درکیوونیم(دستورالعمل)٬ مجله ای برای یهودیت و صهیونیسم منتشر شد. This essay was first published in the Hebrew Dariquan (Instructions), a magazine for Judaism and Zionism. شماره ۱۴- زمستان٬ ۵۷۴۲ ٬ فوریه ۱۹۸۲ ٬ ویرایشگر: یورام بک. No. 14- Winter, 5742, February 1982, Editor: Yoram Beck. هیئت تحریه: الی اییال٬ یورام بک٬ آمنون هاداری٬ یاهانان مانور٬ الیسیر شووید. Board of Exchanges: Elly Ayal, Yoram Beck, Amenon Hadari, Yahanan Manor, Elissir. توسط وزارت تبلیغات/ سازمان جهانی صهیونیست٬ اورشلیم(بیت المقدس) منتشر شده است. Published by the Ministry of Advertising / World Organization of Israel, Jerusalem (Jerusalem).

۱ 1

در آغاز دهه هشتاد دولت اسرائیل به یک چشم انداز جدید برای رسیدن به اهداف ملی خود در داخل و خارج نیاز داشت. At the beginning of the eighties, the Israeli government needed a new vision for national and international goals at home and abroad. این نیاز با توجه به تعدادی از فرایندهای مرکزی که کشور٬ منطقه و جهان دستخوش آن شده بود٬ حتی بیشتر حیاتی گشته است. This need has become even more critical given the number of central processes that the country, the region and the world have been undergoing. ما امروز در مراحل اولیه یک عصر جدید در تاریخ بشری زندگی می کنیم که شبیه به سلف خود نیست٬ و ویژگی های آن کاملا از آنچه که تاکنون شناخته ایم متفاوت است. We live in the early stages of a new era in human history that is not similar to our predecessor, and its features are completely different from what we have known so far. به همین دلیل است که ما به درک فرایندهای مرکزی که با نمونه مشخص این دوره تاریخی از یک سو٬ و از سوی دیگر به یک چشم انداز جهانی و استراتژی عملیاتی طبق شرایط جدید نیاز داریم. That is why we need to understand the central processes that come with a specific example of this historical period, on the one hand, and on the other, we need a global perspective and operational strategy in accordance with the new conditions. وجود٬ رفاه و ثبات دولت یهودی تنها در اتخاذ یک چارچوب جدید برای امور داخلی و خارجی آن است که آن نیز خود بستگی به توانائی های او دارد. The existence, prosperity and stability of the Jewish state is only in the adoption of a new framework for internal and external affairs, which also depends on its abilities.

۲ 2

این دوره را توسط چندین صفت است که می توانیم تشخیص دهیم٬ امری که با یک نماد انقلاب واقعی در شیوه زندگی کنونی ما مشخص شده است؛ و آن روند غالب از کار افتادگیِ خردگرایی٬ چشم انداز انسانی بعنوان سنگ بنای اصلیِ حمایت از زندگی و دستاوردهای تمدن غرب پس از رنسانس است. This course is characterized by several traits that we can recognize, which is characterized by a symbol of the real revolution in our current lifestyle; and that dominant failure of rationalism, the human perspective as the cornerstone of life's support and achievements Western civilization is after the Renaissance. دیدگاه های سیاسی٬ اجتماعی و اقتصادی که از این پایه سرچشمه گرفته اند برمبنای چندین «حقیقت» قرار گرفته که اکنون درحال ناپدید شدن هستند – برای مثال: دیدگاهی که انسان را بعنون یک فرد مرکز جهان می بیند و هر چیزیکه وجود دارد به منظور برطرف کردن نیازهای اولیه او است؛ این موقعیت در حال حاضر باطل است وقتیکه روشن شده است که مقدار منابع در جهان برای احتیاجات انسان٬ نیازهای اقتصادی یا گرفتاری های فردی او کافی نیست. The political, social, and economic views emanating from this foundation are based on several "truths" that are now disappearing - for example: a view that sees a person as a center person of the universe, and everything that exists to resolve His basic needs are now in vain, when it becomes clear that the amount of resources in the world is not sufficient for human needs, economic needs or individual occupations. در جهانی که چهار میلیارد انسان هستند و اقتصاد و منابع انرژی به همان نسبت برای نیازهای انسان رشد نمی کند٬ این غیر واقعی است که انتظار داشت نیازهای اصلی جامعه غربی برآورده شود. In a world of four billion people, and economics and energy sources do not grow as much as human needs, it's unrealistic to expect the main needs of Western society to be met. ۱ برای مثال: آرزو و آرمان برای مصرف بی حد و حصر! 1 For example: Wish and arrogance for unlimited use! دیدگاهی که اخلاق هیچ نقشی در تعیین مسیر خواست انسان ندارد٬ اما نیازهای مادی او این فرصت را دارد – این دیدگاه امروزه رایج است؛ همانگونه که می بینیم جهانی که تقریبا تمام ارزش هایش در حال نابودی هستند. A view that ethics have no role in determining the direction of human desire, but its material needs have the opportunity to do so-this view is common today, as we see a universe where almost all its values ​​are being destroyed. ما در حال از دست دادن توانائی برای ارزیابی ساده ترین چیزها٬ خصوصا وقتیکه نگران پرسش ساده چه چیزی خوبست و چه چیزی بد هست هستیم. We are losing the ability to evaluate the simplest things, especially when we are concerned about the simple question of what is good and what is bad.

۳ 3

وقتیکه ما شاهد فروپاشی نظم جهان اطراف خود هستیم٬ چشم انداز آرمان ها و توانایی بی حد و حصر انسان در مواجهه با واقعیت های غم انگیز زندگی کوچک می شود. When we see the collapse of the order of the world around us, the vision of the aspirations and limitless ability of man to shrink in the face of the sad reality of life. دیدگاهی که وعده آزادی و استقلال به انسان می دهد در پرتو این واقعیت غم انگیز که سه چهارم از نژاد بشر تحت رژیم های استبدادی زندگی می کنند پوچ به نظر می رسد. The view that promises freedom and independence to humans seems absurd in the light of this tragic fact that three quarters of the human race live under authoritarian regimes. دیدگاه هایی که نگران برابری و عدالت اجتماعی هستند توسط سوسیالیسم و بویژه توسط کمونیسم به مایه خنده تبدیل شده اند. Views that are concerned about equality and social justice have become laughter by socialism, and especially by communism. هیچ استدلالی بعنوان حقیقت به این دو ایده وجود ندارد٬ اما روشن است که آنها بدرستی تجربه نشده و اکثریت نوع بشر آزادی٬ استقلال و فرصت برای برابری و عدالت را از دست داده است. There is no argument as a fact to these two ideas, but it is clear that they have not been properly experienced and the majority of human beings have lost freedom, independence and opportunity for equality and justice. در این جهان هسته ای که ما (هنوز) برای سی سال در آرامش نسبی زندگی می کنیم٬ مفهوم صلح و همزیستی میان ملت ها معنایی ندارد وقتیکه یک ابر قدرت مثل اتحاد جماهیر شوروی دارای نوع دکترین نظامی و سیاسی است، که بر اساس آن: فقط یک جنگ هسته ای امکانپذیر و لازم است تا به اهداف مارکسیسم برسد؛ اما در این میان پرسش پایه این است که آیا امکان دارد که پس از جنگ هسته ای کسی زنده بماند؟ In this nuclear world, which we (still) live in relative peace for thirty years, the concept of peace and coexistence between nations does not make sense when a superpower like the Soviet Union has a kind of military and political doctrine, according to which: Only a nuclear war is possible and necessary to achieve the goals of Marxism, but the basic question is, is it possible for anyone to survive after the nuclear war? پاسخی برای این فرضیه در میان دشمنان هنوز نیست. The answer to this hypothesis is not yet among the enemies. ۲ 2

۴ 4

مفاهیم اساسی جامعه بشری٬ خصوصا آنهایی که در غرب هستند٬ با توجه به تحولات سیاسی٬ نظامی و اقتصادی در حال تغییرند. The basic concepts of human society, especially those in the West, are changing due to political, military and economic developments. بنا بر این٬ قدرت هسته ای و سلاح های متعارف اتحاد جماهیر شوروی در مقایسه با جنگ های جهانی گذشته که تنها بازی کودکانه بوده اند٬ عصری را پیش بینی می کند که فقط به آخرین مهلت قبل از حماسه بزرگ شبیه است. Consequently, Soviet nuclear weapons and conventional weapons, as compared to the past world wars, which have only been childish, predict an era that is just like the deadline before the big epic. عصری که که بخش بزرگی از جهان ما را در یک جنگ جهانی چند بعدی می تواند تخریب کند٬ مبدل ساخته است. An era that can destroy a large part of our world in a multi-dimensional global war. قدرت هسته ای و همچنین سلاح های متعارف٬ کمیت آنها٬ کیفیت و ظرافت آنها اکثر جهان ما را ظرف چند سال زیر و رو می کند٬ و ما باید خودمان را با آن چنان چشم اندازی همطراز کنیم تا با آن در اسرائیل روبرو شویم. Nuclear power, as well as conventional weapons, their quantity, their quality and elegance, will overwhelm most of our world in a few years, and we must match ourselves with such an outlook so that we can face it in Israel. پس٬ تهدید اصلی به موجودیت ما و جهان غرب٬ این است.۳ جنگ بر سر منابع در جهان٬ انحصار اعراب بر نفت٬ نیاز غرب به واردات بسیاری مواد خام از جهان سوم٬ جهانی را که ما می شناسیم دگرگون می سازد٬ با توجه به اهداف اصلی اتحاد جماهیر شوروی شکست غرب با بدست آوردن کنترل بر منابع عظیم در خلیج فارس و در بخش جنوبی آفریقا است٬ که بسیاری از منابع جهان در آن قرار دارند. Therefore, the main threat to our existence and the Western world is this.3 The war on resources in the world, Arab monopoly on oil, the West's need to import a lot of raw materials from the Third World, transforms the world we know, given the The main goals of the Soviet Union are the defeat of the West by gaining control over vast resources in the Gulf and in the South African region, with many of the world's resources. ما می توانیم ابعاد رویارویی جهانی را که در آینده با آن روبرو خواهیم شد تصور کنیم. We can imagine the dimensions of the global confrontation we will face in the future.

۵ 5

دکترین خروشچف خواستار کنترل شوروی بر اقیانوس ها و منابع غنی مناطق جهان سوم است که همراه با حضور و دکترین هسته ای شوروی ممکن است در جنگ هسته ای زنده بماند و پیروز شود. Khrushchev's doctrine calls for Soviet control over the oceans and rich resources of the Third World, which, along with the presence and doctrine of the Soviet Union, may survive and triumph in the nuclear war. و این در حالی ست که ممکن است قدرت نظامی غرب نیز نابود شود و ساکنان آن بردگانی در خدمت مارکسیسم- لنینیسم ساخته شوند؛ و این خطر اصلی برای صلح و موجودیت خود ما نیز هست. And yet, Western military power may be destroyed, and the inhabitants of that slave serve Marxism-Leninism, and this is a major threat to our own peace and existence. از سال ۱۹۶۷ شوروی ها، اظهار نظر کلاوس ویتز مبنی بر «جنگ ادامه سیاست در نوع هسته ای» ست را دگرگون کرده است٬ و این شعار راهنمای تمام سیاست های آنها می باشد. Since 1967, the Soviets have transformed Klaus Witz's commentary on the "war on the continuation of nuclear-type politics," and this slogan is a guide to all of their policies. اکنون و امروز آنها مشغول انجام اهداف خود در منطقه ما و سراسر جهان هستند٬ و نیاز مواجه شدن با آنها عنصر اصلی در سیاست امنیتی کشور ما و البته بقیه جهان آزاد است. Today and today they are doing their goals in our region and around the world, and the need to face them is a key element in our country's security policy and, of course, the rest of the world. این بزرگترین چالش خارجی ما است. This is our greatest external challenge. ۴ 4

۶ 6

بنابراین٬ جهان مسلمان عرب٬ مشکل استراتژیک اصلی نیست که ما باید در دهه ۸۰ با آن روبرو شویم؛ علیرغم این واقعیت که با توجه به قدرت نظامی خود٬ تهدید اصلی علیه اسرائیل را حمل پیش می برد. Therefore, the Arab Muslim world is not the main strategic problem that we have to face in the 80's, despite the fact that, given its military strength, it carries the main threat to Israel. این جهان با اقلیت های قومی خود٬ جناح های آن و بحران های داخلی٬ که بطرز حیرت انگیزی هر یک مخرب خود هستند٬ همانگونه که ما می توانیم در لبنان٬ در ایران غیر عرب و اکنون در سوریه ببینیم٬ که آنها قادر به مقابله موفقیت آمیز با مشکلات اساسی خود نیستند و بنا بر این یک تهدید واقعی علیه دولت اسرائیل را در درازمدت تشکیل نمی دهند؛ اما فقط در کوتاه مدت است که قدرت نظامی فوری آن دارای اهمیت زیاد است. This world, with its ethnic minorities, its factions and internal crises, are astonishingly destructive of each other, as we can see in Lebanon, in non-Arab Iran, and now in Syria, that they are able to cope with success. They do not have their own basic problems and therefore do not constitute a real threat to the state of Israel in the long run, but only in the short term that immediate military power is of great importance. در درازمدت٬ این جهان در چارچوب فعلی خود در مناطق اطراف ما بدون اینکه نیازی به رفتن به تغییرات واقعی انقلابی باشد قادر به موجودیت نیست. In the long run, this world can not exist in its current context in the regions around us without the need to go to real revolutionary changes. جهان عرب مسلمان مثل یک خانه موقت از گذاشتن کارت / کارتن با یکدیگر توسط خارجی ها(فرانسه و بریتانیا در سال های ۱۹۲۰ )٬ بدون اینکه خواست و تمایل ساکنان آن در نظر گرفته شود ساخته شده است. The Muslim Arab world has been built like a temporary home for the placement of cards / cartons by foreigners (France and Britain in the 1920s) without the wishes and wishes of its inhabitants. جهان عرب مسلمان خودسرانه به ۱۹ کشور٬ همه ترکیبی از گروه های قومی و اقلیتی که دشمن یکدیگرند٬ تقسیم شده اس.٬ بطوریکه امروز هر کشور مسلمان عرب از درون با تخریب اجتماعی قومی خود روبرو است٬ و در برخی نقاط جنگ داخلی شدیدی وجود دارد. The Arab Muslim world is arbitrarily divided into 19 countries, all the combined ethnic and minority groups that are hostile to each other, so that today every Arab Muslim country faces its ethnic social destruction from within, and in some places there is a severe civil war. . ۵ 5

اغلب اعراب٬ ۱۱۸ میلیون از ۱۷۰ میلیون٬ در آفریقا٬ غالبا در مصر(امروز ۴۵میلیون) زندگی می کنند. Often Arabs, 118 million out of 170 million, in Africa, often live in Egypt (today 45 million).

۷ 7

به غیر از مصر٬ همه کشورهای مغرب از ترکیبی از اعراب و بربر های غیر عرب ساخته شده اند. Apart from Egypt, all the Maghreb countries are made up of a combination of Arabs and non-Arab Burbs. در الجزایر در حال حاضر یک جنگ داخلی در کوهستان های کبایل( Kabile ) بین دو ملیت در کشور وجود دارد. In Algeria, there is now a civil war in the Kabile Mountains between the two nationalities in the country. علاوه بر جنگ داخلی در مراکش و الجزایر٬ هردو کشور بر سر صحرای اسپانیایی در جنگ با یکدیگرند. In addition to the civil war in Morocco and Algeria, both countries are at war with the Spanish desert. اسلام ستیزه گر یکپارچگی تونس را بخطر می اندازد و قذافی از کشوری که کم جمعیت است و نمی تواند یک کشور قدرتمند بشود٬ جنگ هایی را سازماندهی می کند که از نقطه نظر اعراب مخرب هستند. The militant Islam poses a threat to Tunisia's integrity and Gaddafi is a country that is low in population and can not become a powerful country, organizing wars that are destructive from the point of view of the Arabs. به همین دلیل او در گذشته سعی در وحدت با کشورهایی مثل مصر و سوریه کرده است که واقعی تر هستند. For this reason, he has tried to unify in the past with countries like Egypt and Syria, which are more realistic. سودان٬ کشوری از هم گسیخته در جهان مسلمان عرب، امروز از چهار گروه متخاصم به یکدیگر ساخته شده است. Sudan, a dismembered country in the Muslim Arab world, today is made up of four hostile groups. یک اقلیت سنی مسلمان عرب که بر اکثر آفریقاییان غیر عرب٬ غیر مسیحیان٬ و مسیحیان حکومت می کند. An Arab Muslim minority that governs most non-Arabs, non-Christians, and Christians. در مصر یک اکثریت مسلمان سنی درمواجهه با اقلیت مسیحی است که بر مصر تسلط دارد و حدود ۷ میلیون هستند٬ بطوری که حتی سادات٬ در سخنرانی خود در ۸ ماه مه٬ ترس خود را از اینکه آنها دولت خود را خواسته باشند٬ ابراز نگرانی نمود! In Egypt, a Sunni Muslim majority is in the face of a Christian minority dominated by Egypt, and about 7 million, so that even Sadat, in his May 8 speech, expressed his fears that they wanted their government to be worried. ! چیزی مثل یک لبنان مسیحی «دوم» در مصر. Something like a "second" Christian Lebanon in Egypt.

۸ 8

تمام کشورهای عرب شرق اسرائیل از هم پاشیده شده٬ ورشکسته و حتی بیشتر از کشورهای مغرب با جنگ داخلی سردرگم شده اند. All the Arab countries of the eastern part of Israel are disrupted, bankrupt and even more confused with the civil war in the West. سوریه اساسا فرقی با لبنان ندارد بجز اینکه دارای رژیم نظامی قوی است که حکومت می کند. Syria is not fundamentally different from Lebanon, except that it has a strong military regime that governs. اما جنگ داخلی واقعی که امروز بین اکثریت سنی و شیعه علوی حاکم (تنها ۱۲ درصد جمعیت) در جریان است نشان از شدت مشکل داخلی دارد. But the real civil war that is currently taking place between the majority of Sunni and Alawite Shiites (only 12% of the population) is indicative of the severity of the domestic problem.

۹ 9

یکبار دیگر بگویم٬ که عراق در ماهیت از همسایگان خود هیچ تفاوتی ندارد٬ اگرچه اکثریت مردم شیعه هستند و اقلیت سنی حاکم است. Once again, Iraq is no different from the nature of its neighbors, although the majority of the people are Shiites and the Sunni minority is ruling. شصت و پنج درصد از جمعیت هیچ دخالتی در سیاست ندارد٬ در حالی که یک نخبه ۲۰ درصدی قدرت را در اختیار دارند. Sixty five percent of the population does not have any policy interference, while they hold a 20% elite. بعلاوه یک اقلیت وسیع در شمال وجود دارد٬ و اگر بخاطر قدرت رژیم حاکم، ارتش و درآمد نفت نبود٬ آینده دولت عراق هیچ فرقی از گذشته لبنان و سوریه امروز نداشت. In addition, there is a vast minority in the north, and if it was not due to the power of the ruling regime, the army and oil revenues, the future of the Iraqi government was no different from the past of Lebanon and Syria today. امروز دانه های جنگ داخلی و اختلافات درونی در حال حاضر آشکار است٬ خصوصا پس از ظهور خمینی و به قدرت رسیدن او در ایران٬ رهبری که، شیعیانِ در عراق بعنوان رهبر طبیعی خود او را می بینند. Today, the seeds of civil war and internal disputes are now apparent, especially after Khomeini's rise and his arrival in Iran, the leadership that the Shiites see in Iraq as their natural leader.

۱۰ 10

تمام امیرنشین های خلیج فارس و عربستان سعودی بر روی خانه های ظریف شن و ماسه ساخته شده که فقط نفت وجود دارد. All the Gulf and Saudi Arabian emperors have been made on sandy houses that only have oil. در کویت٬ کویتی ها فقط سه چهارم جمعیت را تشکیل میدهند. In Kuwait, Kuwaitis make up only three quarters of the population. در بحرین٬ شیعیان اکثریت را تشکیل میدهند ولی محروم از قدرت هستند. In Bahrain, the Shiites form the majority but are deprived of power. در امارات متحده عربی٬ یکبار دیگر شیعیان اکثریت را تشکیل میدهند ولی سنی ها در قدرت هستند. In the United Arab Emirates, once again, Shiites form the majority, but Sunnis are in power. به همین صورت در مورد عمان و شمال یمن حقیقت دارد. Similarly, in the case of Oman and northern Yemen, it is true. حتی در یمن جنوبی مارکسیستی/سوسیالیستی یک اقلیت شیعه قابل توجهی وجود دارد. There is also a significant Shiite minority in Marxist / Socialist Yemen. در عربستان سعودی نیمی از جمعیت خارجی از جمله٬ مصری و یمنی است ولی اقلیت سعودی قدرت در دست دارد. In Saudi Arabia, half of the foreign population is Egyptian and Yemeni, but the Saudi minority has power.

۱۱ 11

اردن در واقع فلسطینی است٬ که بوسیله اقلیت بدوی ترانس اردنی حکومت می شود٬ اما بیشتر ارتش و مطمئنا اکنون دیوان سالاری فلسطینی ست. Jordan is in fact a Palestinian state governed by a Trans-Jordanian primitive minority, but most of the army and certainly is now a Palestinian bureaucracy. در حقیقت عمان به همان اندازه فلسطینی است که نابلس است. In fact, Oman is as much a Palestinian as Nablus. بطور نسبی همه این کشورها دارای ارتش قدرتمند هستند. Relatively all of these countries have a powerful army. اما یک مشکل در آنجا نیز وجود دارد! But there is also a problem there! ارتش سوریه امروز عمدتا سنی با افسران علوی؛ و ارتش عراق شیعه با فرماندهان سنی است. The Syrian army today is mostly Sunni with the Alawite officers; and the Shiite Iraqi army is with Sunni commanders. این امر در دراز مدت اهمیت زیادی دارد٬ و به همین دلیل این امکان وجود ندارد وفاداری ارتش را برای مدتی طولانی حفظ کرد؛ بجز جائی که در میان شان، ضرورت حیات به تنها مخرج مشترک دست بیابد: «خصومت با اسرائیل» که حتی امروز هم کافی نیست. This is very important in the long run, and therefore it is not possible to maintain the loyalty of the military for a long time; except where the necessity of life for one of them would be achieved by the only common denominator: "hostility to Israel", which even today Not enough.

۱۲ 12

در کنار اعراب٬ همانگونه که پراکنده هستند٬ دیگر کشورهای مسلمان در یک وضع مشابه ای شریک هستند. Alongside the Arabs, as they are dispersed, other Muslim countries share a similar situation. نصف جمعیت ایران شامل گروه فارسی زبان و نیمی دیگر از گروه های قومی ترک است. Half of the Iranian population includes the Persian language group and the other half of the Turkic ethnic group. جمعیت ترکیه شامل اکثریت مسلمان سنی ترک٬ حدود ۵۰ درصد٬ و دو اقلیت وسیع٬ ۱۲ میلیون اقلیت مسلمان شیعه علوی و ۶ میلیون کرد اهل سنت است. The Turkish population includes the majority Muslim Sunni Turks, about 50%, and two large minorities, 12 million Alawite Shiite Muslims and 6 million Sunni Shiites. در افغانستان ۵ میلیون شیعه وجود دارد که یک سوم جمعیت را تشکیل میدهد. There are 5 million Shiites in Afghanistan, one third of the population. در پاکستان سنی ۱۵ میلیون شیعه وجود دارد که وجود کشور را بخطر انداخته است. In Pakistan, there are 15 million Shiites in Sunnis that spoil the country.

۱۳ 13

این تصویر اقلیت قومی که از مراکش تا هند و از سومالی تا ترکیه گسترش می یابد اشاره به عدم ثبات و انحطاط سریع در کل منطقه دارد. This image of the ethnic minority spreading from Morocco to India and from Somalia to Turkey points to the rapid instability and degeneration of the entire region. وقتیکه این تصویر بر نوع اقتصادی مشکلات اضافه شود٬ ما می بینیم که چگونه تمام منطقه مثل یک خانه ای که از کارت ساخته شده باشد(خانه مقوایی)٬ قادر به مقاومت در برابر مشکلات شدید خود نیست. When this image is added to the economic type of problems, we see how the whole region, such as a building made of cardboard (cardboard house), is not able to withstand its severe problems.

۱۴ 14

در این جهان بزرگ و ترک برداشته چندین گروه ثروتمند و توده های عظیمی از مردم فقیر وجود دارند. There are several wealthy groups and huge masses of poor people in this great and deserted world. بسیاری از اعراب درآمد سالانه میانگین ۳۰۰ دلار دارند. Many Arabs have an average annual salary of $ 300. این وضعیت در مصر٬ و بسیاری از کشورهای مغرب بجز لیبی و عراق موجود است. This situation exists in Egypt, and many other Western countries, except Libya and Iraq. لبنان تکه تکه شده و اقتصاد آن در حال سقوط است و در این حالتی ست که هیچ قدرت مرکزی ای وجود ندارد٬ اما عملا پنج منطقه بالفعلِ مستقل (مسیحیان در شمال٬ با حمایت سوریه و تحت حاکمیت قبیله فرانیجه( Franjieh )٬ در شرق منطقه زیر سلطه مستقیم سوریه٬ در مرکز تحت محاصره فالانژیست های مسیحی( Phalangist )٬ در جنوب و تا بالای رودخانه لیطانی منطقه تحت کنترل فلسطینیان( PLO ) و دولت مسیحی حداد و نیم میلیون مسلمان شیعه است). Lebanon is fragmented and its economy is falling, in the absence of any central power, but in fact, there are five truly independent regions (Christians in the north, with the support of Syria and under the rule of the tribe of Franjieh , in the east of the region Under the direct control of Syria, the center is under the siege of the Phalangist clans , in the south, up to the top of the Licani River, the Palestinian Authority ( PLO ), and the Haddad Christian government and half a million Muslim Shia Muslims). سوریه حتی در موقعیت سنگین تری است حتی با کمکی که در آینده پس از اتحاد با لیبی اخذ کند برای مقابله با مشکلات اساسی موجود ونگهداری از ارتش گسترده کافی نخواهد بود. Syria is even in a heavier position, not even with the help it will receive in the future after uniting with Libya, to cope with the underlying problems and the maintenance of the wider army. مصر در بدترین موقعیت است؛ زیرا : میلیون ها نفر در آستانه گرسنگی هستند٬ نیمی از نیروی کار بیکار است٬ و مسکن در این منطقه پرجمعیت کمیاب است. Egypt is in the worst position because: millions are on the verge of hunger, half of the workforce is unemployed, and housing in this vast populated area is scarce. بجز ارتش یک دپارتمان وجود ندارد که بازدهی داشته و کار کند و دولت در شرایط ورشکستگی دائم است و بطور کامل وابسته به کمکهای خارجی آمریکاست که از زمان قرارداد صلح تضمین شده است. Apart from the army, there is no department that produces revenue and work, and the government is in a state of permanent bankruptcy, and is fully dependent on US foreign aid that has been guaranteed since the peace treaty. ۶ 6

۱۵ 15

در کشورهای حوضه خلیج فارس٬ عربستان سعودی٬ لیبی و مصر بزرگترین انباشت پول و نفت در جهان وجود دارد٬ اما آنهائی که از آن لذت می برند نخبگانی کوچک اند که فاقد پایگاه گسترده مردمی و پشتیبانی آنان می باشند و اعتماد به نفس ندارند٬ چیزی که هیچ ارتشی ضمانت آنرا نمی کند.۷ ارتش سعودی با تمام تجهیزات خود نمی تواند از رژیم در برابر خطرات واقعی داخلی یا خارجی دفاع کند٬ و چیزی که در سال ۱۹۸۰ در مکه اتفاق افتاد فقط یک مثال است. In the Gulf countries, Saudi Arabia, Libya and Egypt, there is the largest accumulation of money and oil in the world, but those who enjoy it are elite elites who lack a massive popular base and support and are not confident, something Which no army guarantees. 7. The Saudi Army can not defend its regime against all of its internal or external dangers, and what happened in Mecca in 1980 is just one example. اینک یک شرایط غم انگیز و بسیار توفانی اسرائیل را محاصره کرده و برایش چالش ایجاد می کند؛ مشکلات و ریسک دارد. Now besetting and challenging a bleak and very stormy Israeli situation, there are problems and risks. اما همچنین برای اولین بار از سال ۱۹۶۷ برای فرصت های دور رس شانس هایی وجود دارد تا فرصت های از دست داده شده در دهه هشتاد را تا اندازه ای و با ابعادی که ما حتی نمی توانیم امروز آنها را تصور کنیم قابل دست رس و یافتنی خواهند شد. But for the first time since 1967, for far-reaching opportunities, there are also chances to get the opportunities lost in the eighties to a degree and in a way that we can not even imagine today to be affordable. Became

۱۶ 16

سیاست «صلح» و برگرداندن مناطق٬ از طریق وابستگی به آمریکا٬ از تحقق گزینه های تازه ایجاد شده برای ما جلوگیری می کند. The policy of "peace" and the return of the regions, through dependence on America, will prevent us from realizing the newly created options for us. از سال ۱۹۶۷ تمام دولت های اسرائیل اهداف ملی ما را با نیازهای سیاسی کوته فکرانه٬ از یکسو و از سوی دیگر با عقاید مخرب در خانه خنثی ساخته و ظرفیت ما را در هردو سو چه خانه و چه در خارج با منافع مان گره نزده اند. Since 1967, all Israeli governments have neutralized our national goals with narrow-minded political needs, on the one hand, and on the other hand, with destructive ideas in the home, and have not tied our capacity to both our home and abroad with our interests on both sides. چند نمونه: عدم برداشت گام هائی بطرف مردم عرب در سرزمینهای جدید بدست آورده در این دوره، از جنگ تحمیل شده بر ما و همچنین خطاهای بزرگ استراتژیست مرتکب شده توسط اسرائیل در صبح فردا ی پس از جنگ شش روزه است. Some examples are the failure to take steps towards the Arabs in the new territories acquired during this period, from the war inflicted on us, as well as on the great mistakes of strategists committed by Israel on the morning of tomorrow after the six-day war. اگر ما اردن را به فلسطینی هایی که در غرب رود اردن زندگی می کردند داده بودیم٬ می توانستیم خودمان را از تمام درگیری های خطرناک و تلخ از آن زمان به بعد نجات دهیم. If we had given Jordan the Palestinians who lived in the west of the Jordan, we could save ourselves from all the dangerous and bitter conflicts since then. با انجام آن ما می توانستیم مشکل فلسطین را خنثی کرده باشیم که امروزه با آن روبرو هستیم. By doing so, we could have neutralized the Palestinian problem that we are facing today. ما راه حلی هائی پیدا کرده ایم که واقعا و به هیچ وجه راه حل نیستند. We have found solutions that are not really and no solution at all. مثل مصالحه ارضی یا استقلال/خودمختاری که به همان نسبت٬ در واقع همان یک چیز است. Like territorial compromise or autonomy / autonomy, which is the same, in fact, is one thing. ۸ امروز٬ ما به ناگهان بطور کامل با فرصت های زیادی برای تغییر وضعیت روبرو هستیم و کارهائی داریم که ما باید در دهه آینده انجام دهیم در غیر این صورت بعنوان یک دولت/کشور نمی توانیم زنده بمانیم. 8 Today, we are suddenly fully equipped with many opportunities to change, and there are things that we have to do in the next decade, otherwise we can not survive as a state / state.

۱۷ 17

در این دوره ده هشتاد٬ دولت اسرائیل باید از طریق تغییرات دور رس در نظام اقتصادی و سیاسی داخل کشور٬ همراه با تغییرات اساسی در سیاست خارجی خود٬ به منظور ایستادگی در مقابل چالش های منطقه ای و جهانی این عصر جدید گام بردارد. In this ten-eighty period, the Israeli government must take steps through the far-reaching changes in the country's economic and political system, along with fundamental changes in its foreign policy, in order to stand up to the regional and global challenges of this new era. از دست دادن حوزه های نفتی کانال سوئز٬ که از پتانسیل بسیار زیاد نفت٬ گاز و سایر منابع طبیعی صحرای سینا از نظر شباهت زمینی مشابه کشورهای تولید کننده نفت در منطقه است٬ منجر به تخلیه انرژی در آینده نزدیک و ازبین رفتن اقتصاد داخلی ما می شود. The loss of Suez Canal's oil fields, which has a huge potential for oil, gas and other natural resources in the Sahara, is similar in earthly resemblance to oil-producing countries in the region, leading to the dismantling of energy in the near future and the collapse of our domestic economy. To be در حال حاضر یک چهارم تولید ناخالص داخلی و نیز یک سوم بودجه ما برای خرید نفت استفاده می شود.۹ جستجو برای مواد خام در نقب و بر ساحل در آینده نزدیک٬ جایگزین امور خدمت دولت نخواهد بود. Currently, one fourth of GDP and one third of our budget are used to buy oil. 9 Looking for raw materials on the shore in the near future will not replace government service affairs.

۱۸ 18

(تصرف دوباره) صحرای سینا با منابع موجود و بالقوه آن بنابراین یک اولویت سیاسی است که راه آن بوسیله توافقات کمپ دیوید و صلح بسته شده است. (Capturing again) the Sinai desert with its existing and potential resources is therefore a political priority that has been closed by Camp David and peace agreements. گناه آن بر گردن دولت کنونی اسرائیل و تراز دولت هایی است که جاده را به سیاست مصالحه ارضی٬ از سال ۱۹۶۷ هموار کرده اند. Its guilt lies with the current state of Israel and the alignment of governments that have paved the way for a compromise policy since 1967. مصری ها پس از بازگشت سینا احتیاج به نگه داشتن پیمان صلح نداشتند٬ و آنها برای بازگشت به جهان عرب و اتحاد جماهیر شوروی به منظور بدست آوردن کمک و حمایت نظامی دست به هر کاری می زنند. After returning to Sinai, the Egyptian people did not need to keep the peace treaty, and they are doing everything to return to the Arab world and the Soviet Union in order to gain military assistance and support. کمک های آمریکا فقط برای کوتاه مدت و برای شرایط صلح ضمانت شده است٬ و تضعیف آمریکا هر دو در داخل و خارج از کشور٬ کمک های آنها را کاهش میدهد. America's aid is only guaranteed for a short time and for peace, and the weakening of the United States both inside and outside the country reduces their assistance. بدون نفت و درآمد حاصل از آن٬ با هزینه های بسیار زیاد٬ ما قادر نخواهیم بود تحت شرایط موجود از ۱۹۸۲ فراتر رویم و باید به منظور بازگشت به وضعیتی که در صحرای سینا قبل از سفر سادات و امضاء اشتباه قرارداد صلح با او در مارس۱۹۷۹وجود داشت اقدام کنیم.۱۰ Without oil and the proceeds from it, at a very high cost, we will not be able to surpass under the present conditions from 1982, and in order to return to the situation in the Sinai desert prior to Sadat's travel and sign the wrong peace deal with him in March 1979 Act 10

اسرائیل برای تحقق این هدف دو راه عمده دارد! Israel has two major ways to achieve this goal! یکی مستقیم و دیگری غیر مستقیم. One direct and one indirect. هدف مستقیم بخاطر طبیعت رژیم و دولت در اسرائیل کمتر واقع بینانه است و همچنین بخاطر خرد سادات که پس از جنگ ٬۱۹۷۳ خروج ما از سینا را که دستاورد بزرگ او از زمان بقدرت رسیدن بود بدست آورد. The direct objective of the regime and the state in Israel is less realistic, and because of the wisdom of Sadat, which after the war, 1973, we got out of Sinai, whose great achievement had come from power. اسرائیل بطور یکجانبه پیمان را نه امروز٬ و نه در سال ۱۹۸۲نخواهد شکس! Israel does not unilaterally treat the treaty either today or not in 1982! مگر اینکه از نظر اقتصادی و سیاسی تحت فشار سخت قرار گیرد و مصر بهانه ای برای اسرائیل فراهم کند که در تاریخ کوتاه خود برای چهارمین بار صحرای سینا را به دستمان برگرداند. Unless it is tied up economically and politically, and Egypt will provide Israel with an excuse to return to Sinai for the fourth time in its short history for the fourth time. بنابراین آنچه باقی مانده است٬ اقدام غیرمستقیم است. So what remains is indirect action. اوضاع اقتصادی مصر٬ ماهیت رژیم و سیاست پان عربی آن٬ پس از آوریل ۱۹۸۲شرایطی را بوجود می آورد که اسرائیل مجبور به اقدام مستقیم یا غیر مستقیم برای بدست آوردن مجدد کنترل بر صحرای سینا بعنوان یک منطقه استراتژیک٬ اقتصادی و ذخیره انرژی برای دراز مدت می شود. Egypt's economic situation, the nature of the regime and its Pan-Arab policy, after April 1982, created the conditions for Israel to take direct or indirect action to regain control over Sinai as a strategic, economic and energy-saving region for the long term. To be مصر با توجه به درگیرهای داخلی خود یک مشکل استراتژیک نظامی نیست و می توان آن را در یک روز٬ نه بیشتر به وضعیت پس از جنگ ۱۹۶۷ برگرداند.۱۱ Egypt is not a military strategic problem due to its internal conflicts, and it can be turned back into a post-war situation in one day, not more.

۲۰ 20

افسانه مصر بعنوان رهبر قدرتمند جهان عرب در گذشته در سال ۱۹۵۶ تخریب شد و قطعا در سال ۱۹۶۷ زنده نمان؛ اما سیاست ما٬ مبنی بر برگرداندان صحرای سینا٬ در تبدیل افسانه به «حقیقت» خدمت کرد. The legend of Egypt as the powerful leader of the Arab world was destroyed in the past in 1956 and definitely not alive in 1967, but our policy of returning to the Sinai desert served the conversion of myth to the "truth." در واقع٬ با این حال٬ قدرت مصر نسبت به اسرائیل به تنهایی از بقیه جهان عرب از سال ٬۱۹۶۷ حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است. In fact, however, Egypt's power over Israel alone has been around 50 percent since 1967, the rest of the Arab world. مصر دیگر رهبر قدرت سیاسی جهان عرب نیست و از لحاظ اقتصادی در آستانه یک بحران است. Egypt is no longer the leader of the political power of the Arab world and is economically on the verge of a crisis. بدون کمک های خارجی، فردا به مصر بحران می آید.۱۲ در کوتاه مدت٬ به علت برگرداندن صحرای سینا٬ چندین مزیت به هزینه ما بدست می آورد٬ اما تنها در کوتاه مدت تا سال ۱۹۸۲ توازن قدرت را به نفع خود تغییر نمی دهد٬ و احتمالا به سقوط مصر می انجامد. Without external assistance, tomorrow crisis will come to Egypt.12 In the short term, due to the return of the Sinai Desert, it will gain several benefits to us, but in the short term until 1982, the balance of power does not change in its favor, And will probably lead to the collapse of Egypt. مصر٬ در تصویر سیاسی داخلی کنونی خود در حال حاضر٬ یک مرده اس؛ اگر ما شکاف رو به رشد میان مسلمانان و مسیحیان را به حساب آوریم بیشتر هم میشود. Egypt, in its current domestic political image, is now dead; if we take into account the growing gap between Muslims and Christians. قطعه قطعه کردن سرزمین مصر به مناطق جغرافیائی متمایز هدف سیاسی اسرائیل در دهه ۱۹۸۰ در جبهه غربی خود بوده است. Splitting the land of Egypt into distinct geographic areas has been the political goal of Israel in the 1980s on its western front.

۲۱ 21

شاید بشود گفت که مصر تقسیم شده و به بسیاری از کانون های ازهم پاشیده مقامات/قدرت تبدیل شده است. It may be said that Egypt has been divided and has turned into many dismantled centers of authority / power. اگر مصر سقوط کند٬ کشورهائی مثل لیبی٬ سودان یا حتی کشورهای دورتر در شکل فعلی خود نمی توانند ادامه وجود داشته باشند و به سقوط و انحلال مصر می پیوندند. If Egypt collapses, countries like Libya, Sudan or even the far-away countries can not continue to exist in their current form, and will come to the collapse and collapse of Egypt. چشم انداز یک دولت مسیحی قبطی در بالای مصر در کنار تعدادی از کشورهای ضعیف با قدرت محلی و بدون یک دولت مرکزی/متمرکز تا به امروز٬ کلید توسعه تاریخی است که تنها با توافقنامه صلح به عقب رفت اما بنظر می رسد که در بلند مدت اجتناب ناپذیر است.۱۳ The vision of a Coptic Christian government on top of Egypt along with a number of weak states with local power and without a centralized / centralized government to this day is the key to historical development that has only been pushed back by a peace agreement, but it seems to be avoided in the long run. 13

۲۲ 22

جبهه غربی٬ که در ظاهر مشکل تر بنظر می رسد٬ در حقیقت کمتر پیچیده از جبهه شرقی است٬ که اخیرا اکثر اتفاقات در آنجا در حال وقوع است و سرفصل اخبارمی شوند. The western front, which seems to be more difficult to look at, is, in fact, less complicated than the Eastern Front, most of which is happening recently, and news headlines. انحلال کامل لبنان به پنج استان بعنوان یک نمونه برای تمام جهان عرب از جمله مصر٬ سوریه٬ عراق و شبه جزیره عربستان است که در حال حاضر آن مسیر را دنبال می کند. The complete dissolution of Lebanon into five provinces is an example for the whole of the Arab world, including Egypt, Syria, Iraq and the Arabian Peninsula, which is currently pursuing that path. تجزیه سوریه و بعد از آن عراق به مناطق قومی یا مذهبی منحصر به فرد مثل لبنان٬ هدف اصلی اسرائیل در جبهه شرقی در دراز مدت است٬ در حالی که انحلال قدرت نظامی آن کشورها در خدمت هدف اصلی در کوتاه مدت عمل می کند . The breakdown of Syria and then Iraq into unique ethnic or religious areas like Lebanon is Israel's main objective on the Eastern Front in the long term, while the dissolution of their military power serves the main purpose in the short term. سوریه طبق ساختارهای قومی و مذهبی خود٬ به چندین کشور مثل شرایط امروز لبنان سقوط خواهد کر؛٬ بطوریکه یک دولت شیعه علوی در امتداد سواحل خود٬ یک دولت سنی در منطقه حلب٬ یک دولت سنی دیگر در دمشق که دشمن همسایه شمالی خود است٬ و حتی در میان دروزی ها که ممکن است یک دولت٬ همچون در جولان ما باشد و مطمئنا در هوران( Hauran ) و شمال اردن آنرا ایجاد خواهند کرد. Syria, according to its ethnic and religious structures, will fall into several countries like Lebanon today, as an Alawite Shiite government along its shores, a Sunni state in the Aleppo region, another Sunni government in Damascus, which is the enemy of its northern neighbor And even in the midst of Druze, which may be a state, it's like ours in Golan, and it certainly will create it in Hauran and northern Jordan. این امر صلح و امنیت منطقه را در دراز مدت ضمانت خواهد کرد٬ و آن هدف امروز در حال حاضر در دسترس ما است.۱۴ This will guarantee the peace and security of the region in the long run, and that today's goal is now available to us14.

۲۳ 23

عراق٬ که از یک طرف از نظر نفت غنی و از طرف دیگر از نظر اوضاع داخلی چند تکه است٬ بعنوان نامزدی برای اهداف اسرائیل تضمین شده است. Iraq, which, on the one hand, is rich in oil and on the other hand in terms of its domestic situation, is guaranteed as a candidate for Israel's purposes. انحلال عراق برای ما حتی مهمتر از سوریه است. The dissolution of Iraq is even more important to us than Syria. عراق از سوریه قوی تر است. Iraq is stronger than Syria. در کوتاه مدت این قدرت عراق است که به منزله بزرگترین خطر برای اسرائیل است. In the short term, this power is Iraq, which is the greatest threat to Israel. یک جنگ بین عراق و ایران میتواند عراق را در داخل از هم جدا و تکه تکه کند حتی قبل از اینکه قادر به سازماندهی یک مبارزه گسترده برعلیه ما باشد در خانه سقوط کند. A war between Iraq and Iran can split Iraq inside and fall apart even before it is able to organize a massive campaign against us. هر نوع درگیری داخلی میان اعراب در کوتاه مدت به ما کمک می کند و راه را برای هدف مهمتر تجزیه عراق به فرقه ها همچون سوریه و لبنان کوتاه می کند. Any kind of internal conflict between the Arabs will help us in the short term and will shorten the path to the most important goal of breaking Iraq into sects such as Syria and Lebanon. تقسیم عراق٬ به استان ها در راستای خطوط قومی/مذهبی همچون سوریه در دوران عثمانی امکانپذیر است. The division of Iraq into the provinces is possible along ethnic / religious lines such as Syria during the Ottoman period. بنابراین٬ سه(یا چهار) استان اطراف سه شهر عمده وجود خواهد داشت: بصره٬ بغداد و موصل و مناطق شیعه در جنوب٬ سنی و کرد را از شمال جدا خواهد کرد. Therefore, there will be three (or four) provinces around three major cities: Basra, Baghdad and Mosul, and Shiite areas in the south, Sunnis and Kurds will separate from the north. این امکان وجود دارد که رویارویی کنونی بین ایران و عراق این قطب بندی را عمیق تر کند.۱۵ It is possible that the current confrontation between Iran and Iraq will deepen this polarization

۲۴ 24

کل شبه جزیره عربی به دلیل فشارهای داخلی و خارجی یک نامزد طبیعی برای انحلال است٬ و این موضوع خصوصا در عربستان سعودی اجتناب ناپذیر است. The whole Arabian Peninsula is a natural candidate for dissolution due to internal and external pressures, and this issue is inevitable in Saudi Arabia, in particular. صرف نظر از اینکه قدرت اقتصادی آن برمبنای نفت دست نخورده باقی بماند یا اگر در درازت مدت کاهش یابد٬ شکاف ها و ضعفهای داخلی توسعه هائی شفاف و طبیعی با توجه به ساختار سیاسی موجود هستند.۱۶ Regardless of whether its economic strength remains intact on the basis of oil, or if it is reduced in the long run, internal gaps and weaknesses are transparent and natural development, given the existing political structure.

۲۵ 25

اردن به منزله یک هدف فوری استراتژیک در کوتاه مدت است و نه در دراز مدت . Jordan is an immediate strategic goal in the short term, not in the long run. برای این که در دراز مدت پس از انحلال اردن و خاتمه دادن به حکومت طولانی ملک حسین و انتقال قدرت به فلسطینی ها یک تهدید واقعی تلقی نمی شود. For a long time after the dissolution of Jordan and the end of the long rule of Hussein and the transfer of power to the Palestinians is not considered a real threat.

۲۶ 26

هیچ شانسی برای ادامه ساختار کنونی اردن برای مدت زمان طولانی وجود ندارد٬ و سیاست اسرائیل٬ هر دو در جنگ و صلح٬ باید متوجه انحلال کنونی رژیم اردن و انتقال قدرت به اکثریت فلسطینی باشد. There is no chance of continuing the current Jordanian structure for a long time, and Israel's policy, both in war and peace, must be mindful of the current dissolution of the Jordanian regime and the transfer of power to the Palestinian majority. تغییر رژیم در شرق رودخانه نیز باعث پایان دادن به مسئله اراضی پرجمعیت اعراب غرب اردن میشود. Changing the regime in the east of the river also ends the issue of the populous Arab lands of the West Jordan. چه در جنگ یا تحت شرایط صلح٬ مهاجرت از اراضی و انجماد اقتصادی جمعیت در آنها٬ برای تغییرات آتی بر هر دو کرانه رودخانه(رود اردن-م) ضمانت شده هستن؛ و ما باید فعال باشیم تا به این روند برای آینده نزدیک شتاب بخشیم. Whether in war or under peaceful conditions, land migration and the economic freezing of the population are guaranteed for future changes on both banks of the river (Jordan-M), and we must be active in order to accelerate this trend for the near future. . طرح خودمختاری/استقلال برای آنها نیز٬ همچنین هرگونه مصالحه یا تقسیم اراضی باید رد شو.٬ با توجه به طرح های سازمان آزادیبخش فلسطین(پی ال او) و آنهایی که مربوط به خود اعراب اسرائیلی است٬ طرح سپتامبر ۱۹۸۰ شفا امر( Shefa'amr )٬ در موقعیت فعلی بدون جدا کردن هر دو ملت – کشور٬ اعراب به اردن و یهودیان به مناطق غرب رودخانه که در این کشور زندکی می کنند غیر ممکن است. The autonomy / independence plan for them, as well as any compromise or division of land, should be rejected. According to the plans of the PLO (Palestine Liberation Organization) and those related to the Israeli Arabs themselves, the September 1980 plan of the Shefa ' amr ), in the current situation, it is not possible to separate the two peoples - the country, the Arabs into Jordan and the Jews into the western regions of the river that live in this country. همزیستی واقعی و صلح تنها زمانی بر این سرزمین حکومت می کند که اعراب درک کنند که آنها بدون قانون یهودی/حکومت یهودی بین اردن و دریا نه امنیت دارند و نه وجود دارند. True coexistence and peace only govern the land when the Arabs realize that they are neither safe nor non-Jewish without Jewish / Jewish rule. داشتن یک کشور و امنیت برای خود برای آنها فقط در اردن میسر خواهد بود. Having a country and security for them is only possible in Jordan. ۱۷ 17

۲۷ 27

در اسرائیل تمایز بین مناطق اشغالی سال ۶۷ ٬ و سرزمینهای اشغالی قبل از آن٬ از نوع سال های ۴۸ همیشه برای اعراب بی معنی بوده است و امروز هیچ اهمیتی برای ما ندارد. In Israel, the distinction between the occupied territories of 67 and the occupied territories before that, of the kind of the 48 years, has always been meaningless for the Arabs, and today it has no meaning for us. مشکل باید در تمامیت خود بدون هیچ بخشی از سال های ۶۷ دیده شود. The problem should be seen in its entirety without any part of the 67s. این باید روشن شود٬ که تحت هر شرایط سیاسی یا حلقه نظامی٬ راه حل مشکل اعراب محلی فقط زمانی بوجود می آید که موجودیت اسرائیل را در مرزهای امن تا رودخانه اردن و فراتر از آن برسمیت بشناسن. This must be clarified, that under any political or military circle, the solution to the problem of the Arab-Arabs will only arise when it recognizes the existence of Israel on the safe frontiers of the Jordan River and beyond. چراکه نیاز موجودیت ما در این عصر دشوار٬ وجود عصر هسته ای است که ما باید بزودی وارد آن شویم. Because the need for our existence in this difficult age is the existence of a nuclear age that we must soon enter. این دیگر غیرممکن است با سه چهارم جمعیت یهودی در خط ساحلی متراکم که در عصر هسته ای خیلی خطرناک است زندگی کرد. This is no longer possible with three quarters of the Jewish population living on a dense coastline that is very dangerous in the nuclear age.

۲۸ 28

پس، پراکندگی جمعیت هدف استراتژیک داخلی در بالاترین رتبه است٬ در غیر این صورت٬ ما نمی توانیم درون هیچکدام از مرزها وجود داشته باشیم و ناگزیریم حضور خود را در درون مرزها پایان دهیم. So, the dispersion of the target population is at the highest strategic level, otherwise, we can not exist within any of the boundaries and we have to end our presence within the borders. یهودیه( Judea )٬ سامره( Samaria )٬ و جلیله( Galilee )٬ تنها ضامن موجودیت ملی ما هستند. Judea , Samaria , and Galilee are the only guarantors of our national identity. و اگر ما اکثریت در مناطق کوهستانی نشویم٬ نمی توانیم بر کشور حکومت کنیم و مثل شرکت کنندگان در جنگهای صلیبی می شویم٬ که برای شروع، آنها خارجی بودند٬ این کشور را که بهرحال مال آنها نبود از دست دادند. And if we do not get the majority in mountainous regions, we can not rule the country and become like the participants in the Crusades, which they were foreign to begin with, they lost that country, which was not theirs. توازن کشور از نظر جمعیتی٬ استراتژیک و اقتصادی بالاترین و مهمترین هدف امروز است. Demographic, strategic and economic balance of the country is the highest and most important goal today. نگهداشتن حوضه کوهستان از بئرشبا( Beersheba ) تا بالای جلیله هدف ملی است که حاصل بررسی مهم استراتژیک است و کوهستان ها را بخشی از کشور می سازد که امروز خالی از یهودیان است.۱۸ Maintaining the mountainous basin from Beersheba to the top of the Galilee is a national goal, which is the result of an important strategic review, making the mountains part of the country, which today is empty of Jews.

۲۹ 29

تحقق اهداف ما در جبهه شرقی در درجه اول به تحقق این هدف استراتژیک داخلی بستگی دارد. The realization of our goals on the Eastern Front depends primarily on the realization of this domestic strategic goal. تحول ساختار اقتصادی و سیاسی٬ بطوریکه قادر به تحقق این اهداف استراتژیک شویم٬ کلید دستیابی به کل تغییرات است. The transformation of the economic and political structure, so that we can achieve these strategic goals, is the key to achieving the whole of change. We need to shift the centralized economy, which the government has become extensively involved with, into the free market, as well as the dependence on American taxpayers, and with our hands, develop real-life economic infrastructure. If we can not make such changes voluntarily and free of charge, we will face increasing global isolation, especially in the fields of economics, energy and politics.



۳۰ 30

From a military and strategic point of view, the US-led West is not capable of confronting and global pressure against the Soviet Union all over the world. And so, in the eighties, Israel must stand alone alone, without any foreign, military or economic assistance, and today it is without compromise. 20 The rapid changes in the world have also brought about changes in the conditions of the world of Judaism It will be that Israel will not only be the last resort but also the only option available. We can not assume that the Jews of America, and the countries of Europe and Latin America, will continue to exist in the present form in the future21.

۳۱ 31

Our existence in this country is itself a reality, and there is no force that can take us here by force or treachery (in the style and method of Sadat). In spite of the wrong policy of "peace" and the problem of the Arabs of Israel and the inhabitants of other lands, we can effectively deal with these problems in the foreseeable future.

نتیجه Result

۱ 1

In order to understand the significant capabilities and realization of the Zionist plan for the Middle East, three important points should be clarified and why this plan should be published.

۲ 2

Military history of the plot

The military situation of this map is not mentioned above, but in many cases, something similar to that described in the secret meetings with members of the Israeli facility, it is clear, and it is believed that the Israeli military forces, with all their branches Is not enough to carry out the actual occupation of such vast territories as discussed above. Indeed, even during the period of massive Palestinian unrest in the West Bank, the forces of the Israeli army have expanded too much. The response to those regimes is according to the Haddad forces or village associations (known as "village leagues")! Local forces are under "leaders" that are completely isolated from society, which do not even have any feudal or party structure (like the phalangists). "The government" proposed by Yynvn ( Yinon ), "Haddad soil" and "rural communities", are without Shk, armed forces, they will be quite similar. In addition, the military superiority of Israel in such a situation is even much larger now than any other insurgent movement in the West Bank and the Gaza Strip with mass humiliation, or with the bombardment and destruction of cities, as in Lebanon (June 1982), or with both "Punishment". In order to assure this plan, and as described verbally, it is necessary to establish an Israeli barracks equipped with destructive forces of fluid in important places between small countries. In fact, we have seen something like that in Haddad, and almost soon we will see the first such system and performance in southern Lebanon or throughout Lebanon.

۳ 3

It is quite clear that the high military assumptions, as well as the whole plan, are even more dependent on the continued Arab contempt and the lack of a truly progressive mass movement among them. It is possible that those two conditions will only be eliminated when the plan has progressed with unpredictable consequences.

۴ 4

Why is it necessary to publish this article in Israel?

The reason is the dual nature of the Jewish-Israeli community! The greatest degree of freedom and democracy, especially for the Jews, is the combination of racism and racism. In such a situation, the Jewish-Israeli elites (the masses with television and the beginning of the speech) must be convinced. The first step in the way of convincing, as mentioned above, is lecture / oral, but when it comes to unpleasantness. For the interests of "persuaded" and "stupid" illustrators, they should be written down (for example, officers with a moderate position, which are usually considerably stupid), and then they are more or less " Learn ", and preach to others. It should be noted that Israel, and even Yishuv since the twenties, has always acted like this. I remember myself well how (before to be "in the opposition") the necessity of war was described to me and others one year before the 1956 war, and in the years 1965-67 the need to overcome "the rest of the West Palestine when we This opportunity "has been described.

۵ 5

Why is it thought that there is no particular danger from the outside of such plans?

As long as the principled opposition to Israel is very weak (a situation that may change as a result of the war on Lebanon), such risks could come from two sources: the Arab world, including the Palestinians and the United States. The Arab world has shown itself to be completely incapable of accurately analyzing the Jewish-Israeli community, and the Palestinians on average are not better than the rest of the Arab world. In such a situation, even those who cry out about the dangers of Israeli expansionism (which are real enough), not because of accurate and real knowledge, but because they believe in the myth. A good example: a firm belief in false writings on the walls of the synagogue ( Knesset ) Bible verses on the Nile river ( Nile ) and Euphrates ( Euphrates ) is. Another persistent example, the completely false statements made by some of the most important Arab leaders, is that the two blue stripes of the Israeli flag symbolize the rivers of the Neil and the Euphrates, while in fact these stripes are from Talit ) The prayer of the Jews is taken. Israeli experts imagine that, in general, the Arabs do not pay close attention to the serious discussions of the future, and the Lebanese war has proved it. So why should not they continue with their old ways to persuade other Israelis?

۶ 6

At least until now, there is a very similar situation in the United States. The commentators are more or less rigorous about their own intelligence about Israel, and many of their ideas on this subject come from two sources. The first is the source of the American "liberal" press articles, which are almost entirely written by admirers of Israel, who, even if they criticize some aspects of the state of Israel, act loyally; what Stalin calls "constructive criticism." Indeed, those who claim to be "anti-Stalinist" among them are in fact more Stalinist than Stalin, and Israel is their god, which has not yet been defeated). In the context of such sectarian criticism, it should be assumed that Israel always has a "good intentions" and only "mistakes", and therefore such plans will not be the subject of dialogue - just as the genocide committed by the Jews, but according to the Bible has not been stated. Another source, the Jerusalem Post , has similar policies. So, as long as there is such a situation that Israel is really a "closed society" than the rest of the world, and because the world wants to close its eyes on it, the publication and even the realization of such a realistic and possible plan is possible.

Israel is Shahak

June 17, 1982


About Translator

Israel's Shahak is a professor of organic chemistry at the Hebrew University of Jerusalem and chairman of the Israeli League for Human and Civil Rights. He published the articles of Shahak, the important articles of the Hebrew press, numerous articles and non-Jewish books in the Jewish state. His most recent book is Israel's Global Role: A Weapon for Suppression, published in August 1982. Israel Shahak: (1933-2001)


منابع: Sources:

۱. 1 American University staff. Report No. 33, 1979. According to the study, the world's population will reach 6 billion in 2000. The world's population today can be as follows: China, 958 million; India; 635 million; the Soviet Union; 261 million; America; 218 million; Indonesia; 140 million; Brazil and Japan each 110 million. According to UN Population Fund figures for 1980, in the year 2000 there will be 50 cities with a population of more than 5 million. The third world population will be 80% of the world's population. According to Justin Blackwelder , head of the US Bureau of Statistics, the world's population will not reach 6 billion because of hunger.

۲. 2 Soviet nuclear policy by two American Soviet experts: Joseph D. Douglas ( Joseph D. Douglas ), and the Amvryta. Amoretta M. Hoeber is summarized. Soviet strategy for nuclear warfare, (Stanford, CA, release Hover, 1979). In the Soviet Union, dozens and hundreds of articles and books are published every year that describe the details of the Soviet doctrine for a nuclear war, and a large number of documents by the US Air Force, including the American Air Force, have been translated into English: Marxist Leninist, War and Army; Soviet Viewpoint, Moscow, 1972; Soviet Air Force, by Marshall Grechko , Moscow, 1975. The basic Soviet approach to this subject was presented in the book by Marshal Sokolovsky , published in Moscow in 1962: Marshal and. د. D Sokolovsky, Military Army Strategy, Doctrine and Concepts, and Shurvy (New York, Perry, 1963).

۳. 3 The image of Soviet intentions in different parts of the world can be found in Douglas and Heuer's book, ibid. For more information, see: Michael Morgan's book, "Minerals of the Soviet Union as a strategic weapon in the future", Defense and Foreign Affairs, Washington, DC. Th, December 1979.

۴. 4 Sergey Gorshkov , Navy and State Power, London, 1979. Morgan, Locke ( loc ). Cit ( cit ). General George S. Brown ( George S. Brown ), (Air America) Si JC As, America addressed to Congress on the defensive for the financial year 1979, p. 103; the National Security Council; the review of inhomogeneous fuel policy; (Washington, DC 1979); Drew Middleton ; New York Times; (19/9/99); Time, 21/9/1980.

۵. 5 "The End of the Ottoman Empire" by Elie Kedourie , Contemporary History Magazine, Third Session , No. 4, 1968.

۶. 6 Al-Thorah, Syria, 20/12/1979, Al-Ahram, 30/12/1979, Al-Ata, Syria, 6/5/1979. Fifty-five percent of Arabs are 20 or younger, 70 percent of Arabs live in Africa, 55 percent of the Arabs are under 15, and 33 percent live in urban areas. Odid Yinon, "The Problem of the Egyptian Population", Jerusalem Quarterly, No. 15, Spring 1980.

۷. 7 "The rich and poor Arabs," ah. Kanoski, Jerusalem Quarterly, No. 1, Autumn 1976, Al-Baath, Syria, 6/5/1979.

۸. 8 Isaac Rabin, the former prime minister (Israel-M), in his book, said that since June 1967, the Israeli government, for its two reasons, has called for the future of the territories (Occupied Territories) and its conflicting position since its establishment and the background to resolution 242 (United Nations), and certainly twelve years later, due to Camp David's agreement and a peace deal with Egypt, is actually responsible for the policy of the United States in the Middle East. According to Robin, on June 19, 1967, President George W. Johnson sent a letter to the prime minister of that time, Israel, saying that he did not mention anything about leaving the new territories (occupied), but that same day the land government In return for peace. After the Arab resolutions in Khartoum (1919/19/1967), the government changed its position, but unlike its June 19 decision, it did not inform the United States of its change of position, and the United States supported United Nations Security Council Resolution 242 - M.) continued on the basis of his previous understanding that Israel was ready to return the territories (Occupied Territories). At that moment, it was too late to change the position of the United States and Israel's policy. From here, the road to peace accords was opened on the basis of resolution 242, as well as Camp David's agreement. See Isaac Robin, Pinkas Sheerot, (1979), pp. 226-227.

۹. 9 Professor Moshe Orlandz, chairman of the Foreign Defense and Defense Committee, argued in an interview with (Mawariyou, 10/3/1980) that the Israeli government was unsuccessful in undertaking an economic plan before Camp David's agreement and was surprised at the cost of the agreement, although During the talks, there was a huge price and a serious mistake in not preparing an economic context for peace. The former Treasury secretary, Yigal Holwitz, stated that if Israel were not to leave the oil fields, it could have had a positive balance (1980/97). The same person had said two years earlier that the Israeli government had put a cord around its neck. He noted Camp David's agreement (Haaretz, 11/11/1978). During the entire peace talks, neither a specialist nor a financial adviser was interviewed, and the prime minister himself lacking knowledge and expertise in the economy, in an error / mistake, asked the United States for a loan instead of a financial contribution, to his willingness To our respect and respect for America, keep us in touch with us. (See Haaretz 5/1/1979). Jerusalem Post 7/9/1979. Professor Asf Razin, former advisor to the Treasury Department, strongly criticized the talks; Haaretz, 5/5/1979. May 7/9/1978. For the oil-related issues and the Israeli energy crisis, refer to Ethan Eisenberg, Government Consultant on this issue, Weekly Report, December 12, 1978. Wazir Energy, who personally signed the Camp David Campus and Sdeh Alma , has since emphasized our serious condition from the point of view of oil supply ... See Yediot Ahronot , 20 / 7/1979. Even Modai, the energy minister, acknowledged that the government had not consulted with him on all oil issues during the Camp David talks and the Blair House reception . Haaretz, 22/8/1979.

۱۰. 10 Many sources report on the growth of arms spending and the priority of military purposes in Egypt during peacetime, in response to domestic needs, which have been said to be peaceful. Interview with Prime Minister Mamdouh Salam in the 18/12/1979 interview of the Treasury Secretary Abed Sayyid on 25/7/1978 and the Al-Akhbar newspaper of 2/12/1978, which clearly emphasizes the military budget that, despite peace, the first Priority is. This is what Prime Minister Mustafa Khalil has announced in his plan of cabinet program that he has been presented to the parliament. 25/11/1978. See the English translation of it in ICA, FBIS , November 27, 1978, pages 1 through 10. According to these sources, Egypt's budget increased by ten percent between fiscal 1977 and 1978, and this trend is still ongoing. A Saudi source revealed that Egypt plans to increase its military budget by 100% over the next two years, Haaretz, 2/29/97 and Jerusalem Post, 14/1/1979. 

۱۱. 11 بسیاری از اقتصاد دانان تخمین می زنند که توانایی مصر برای بازسازی اقتصاد خود تا سال ۱۹۸۲ در شک و تردید است. Many economists estimate that Egypt's ability to rebuild its economy until 1982 is skeptical. نگاه کنید به واحد اطلاعات اقتصادی٬ مکمل ۱۹۷۸ ٬ «جمهوری عربی مصر»٬ ایی کانوسکی٬ »تخولات اقتصادی اخیر درخاورمیانه»٬ روزنامه های گاه به گاه/ گاه نامه ها٬ مؤسسه شیلوا( Shiloah )٬ ژوئن ۱۹۷۷ ٬ کانوسکی؛ «اقتصاد مصر از اواسط شصت٬ بخشمایکرو»٬ گاه نامه ها٬ ژوئن ۱۹۷۸؛ روبرت مک نامارا٬ رئیس بانک جهانی٬ همان طور که در تایم٬ لندن گزارش شده است ۲۴/۱/۱۹۷۸. See Economic Information Unit, Supplement 1978, Egyptian Arab Republic, Ayat Kanovsky, "Recent Economic Incentives in the Middle East", Casual / Letter Newspapers, Shiloah Institute , June 1977, Kanovsky; "The Economy of Egypt From the middle of the sixties, the Department of the Macro ", sometimes letters, June 1978; Robert McNamara, World Bank president, as reported in Time, London, 24/1/1978.

۱۲. 12 نگاه کنید به مقایسه تحقیق برای مؤسسه مطالعات استراتژیک در لندن٬ و پژوهش در مرکز مطالعات استراتژیک دانشگاه تل آویو٬ و همینطور تحقیق دانشمند انگلیسی٬ دنیس چاپلین٬ نقد و بررسی نظامی٬ نوامبر ۱۹۷۹٬ آی اس اس: توازن نظامی ۱۹۷۹-۱۹۸۰ ٬ سی اس اس؛ ترتیبات امنیتی در سینا… توسط ژنرال تیپ(بازنشسته)٬ ا. See comparative research for the Institute for Strategic Studies in London, and research at the Center for Strategic Studies at the University of Tel Aviv, as well as a British scholar, Dennis Chaplin, Military Review, November 1979, ISS: Military Balance 1979-1980, C SS, security arrangements in Sinai ... by General Typ (retired), A. شالیو٬ شماره ۳/۰ سی اس اس؛ توازن نظامی و گزینه های نظامی پس از توافقنامه صلح با مصر٬ توسط ژنرال تیپ (بازنشسته)٬ وای. Shalay, No. 3/03 CBS; Military balance and military options after the peace agreement with Egypt, by General Typ (retired), WA. راویو٬ شماره ۴ ٬ دسامبر ۱۹۷۸ ٬ و تعداد بسیاری گزارشات خبری از جمله الحوادث٬ لندن٬ ۷/۳/۱۹۸۰ ؛ الوطن العربی٬ پاریس٬ ۱۴/۱۲/۱۹۷۹. Raviou, No. 4, December 1978, and numerous news reports, including Al-Hawdah, London, 7/3/1980; Al-Watan al-Arabi, Paris, 14/12/1979.

۱۳. 13 در ارتباط با آشوب ذهبی در مصر بین قبطی ها و مسلمانان نگاه کنید به مجموعه ای از مقالات منتشر شده در روزنامه کویتی٬ القبس٬ ۱۵/۸۹/۱۹۸۰. In connection with the Egyptian chaos in Egypt between the Copts and the Muslims, see the collection of articles published in the Kuwait newspaper, Al-Qubes, 15/89/1980. گزارش در مورد شکاف بین مسلمانان و قبطی ها٬ نویسنده انگلیسی آیرین بیسون٬ گاردین٬ لندن٬ ۲۴/۶/۱۹۸۰و دسموند استوارت٬ خاور میانه انترناسیونال٬ لندن ۶/۶/۱۹۸۰. Report on the gap between Muslims and Copts, English writer Irene Bayson, Guardian, London, 1980, 24, 6, and Desmond Stewart, Middle East International, London, 6/6/1980. برای گزارشات دیگر نگاه کنید به پامیلا آن اسمیت٬ گاردین٬ لندن٬ ۲۴/۱۲/۱۹۷۹؛ کریستین ساینس مونتیتور ۲۷/۱۲/۱۹۷۹ و همچنین الدستور٬ لندن٬ ۱۵/۱۰/۱۹۷۹؛الکفاه العربی٬ ۱۵/۱۰/۱۹۷۹. For other reports, see Pimilas It Smith, Guardian, London, December 24, 1979; Christian Science Monitor, December 27, 1979; and also Al-Dustour, London, December 15, 1979; Alfah Al-Arabi, December 15, 1979.

۱۴. 14 روزنامه عربی خدمات ٬ بیروت٬ ۶-۱۳/۸/۱۹۸۰. Arabic Service Newspaper, Beirut, 6-13 / 8/1980. جمهوری نو٬ ۱۶/۸/۱۹۸۰ ٬ دیر اشپیگل٬ که توسط هاآرتص ذکر شده٬ ۲۱/۳/۱۹۸۰ ٬ و ۳۰/۴/۱۹۸۰ و ۵/۵/۱۹۸۰ ؛ اکونومیست٬ ۲۲/۳/۱۹۸۰ ؛ روبرت فیسک٬ تایمز٬ لندن٬ ۲۶/۳/۱۹۸۰ ؛ الزورت جونز٬ ساندی تایمز٬ ۳۰/۳/۱۹۸۰. The New Republic, 16/8/1980, Deer Spiegel, referred to by Haaretz, dated 21/3/1980, and 30/4/1980 and 5/5/1980; Economist, 22/3/1980; Robert Fisk, Times, London, July 26, 1980; Elizourt Jones, Sunday Times, July 30, 1980.

۱۵. 15 جی پی. Jp پیرونسل هیوگز٬ لوموند٬ پاریس ۲۸/۴/۱۹۸۰ ؛ دکتر عباس کلیدر٬ نقد و برزسی خاور میانه٬ تابستان ۱۹۷۹ ؛ بررسی مناقشات٬ آی اس اس٬ ژوئیه ۱۹۷۵ ؛ آندریاس کولسچیتر٬ دیرزیت٬(هاآرتص٬ ۲۱/۹/۱۹۷۹) گزارش اقتصاد خارجی٬ ۱۰/۱۰/۱۹۷۹ ٬ امور آسیا آفریقا٬ لندن٬ ژويیه ۱۹۷۹. Pearson Hills, Le Monde, Paris, 28/4/1980; Dr. Abbas Keyr, Middle East Review and Review, Summer 1979; Review of Conflict, ISS, July 1975; Andreas Koolschitter, Deerzitt, (Haaretz, 21/9/1979) Foreign Economy, 1979/10/10, Asia-Africa Affairs, London, July 1979.

۱۶. 16 «مشکلات کشورهای ثروتمند عرب»٬ آرنولد هوتینگر٬ بررسی و نقد کتاب نیویورک٬ ۱۵/۵/۱۹۸۰ ؛ روزنامه عربی خدمات٬ بیروت٬ ۲۵/۶/۱۹۸۰ و ۲/۷/۱۹۸۰ ؛ اخبار آمریکا و گزارش جهانی٬ ۵/۱۱/۱۹۷۹ و همچنین الاهرام٬ ۹/۱/۱۹۷۹ ؛ النهار العربی ولدولی٬ پاریس ۷/۹/۱۹۷۹ ؛ دیوید هاخام٬ نقد و بررسی ماهانه٬ آی دی اف٬ ژانویه و فوریه ۱۹۷۹. "The Problems of the Rich Arab Countries", Arnold Huttinger, Review and Review of the New York Book, 15/5/1980; Arabic Service Newspaper, Beirut, 25/6/1980 and 7/29/1980; American News and World Report, 5/11 / 1979; as well as Al-Ahram, 9/1/1979; Al-Wahr Al-Arabi Voldulli, Paris, 7/9/1979; David Haham, Monthly Review, IMF, January and February 1979.

۱۷. 17 برای سیاست ها و مشکلات اردن نگاه کنید به النهار العربی ولدولی٬ ۳۰/۴/۱۹۷۹ ٬ ۲/۷/۱۹۷۹ ؛ پروفسور الی کیدوری٬ معاریو ۸/۶/۱۹۷۹ ؛ الوطن العربی ۲۸/۱۱/۱۹۷۹ ؛ القبس٬ ۱۹/۱۱/۱۹۷۹. For Jordan's policies and problems, see Al-Wahir Al-Arabi Voldulī, 4/4/1979, 7/27/1979; Prof. Eli Kiduri, Ma'ariyou, 8/6/1979; Al-Watan al-Arabi; 11/29/11; Al-Qubs, 19/11/19; 1979 برای موضع ارتش رهایی بخش فلسطین نگاه کنید به: قطعنامه چهارمین کنگره فتح٬ دمشق٬ اوت ۱۹۸۰. For the position of the Palestinian Liberation Army, see: Resolution Fourth Congress of Fatah, Damascus, August 1980. بر نامه شفاامر عرب های اسرائیلی توسط هاآرتس در ۲۴/۹/۱۹۸۰ و همچنین توسط گزارش مطبوعات عربی در ۱۸/۶/۱۹۸۰ منتشر شد. The letter to the Israeli Arabs was published by Haaretz on 24/9/1980 and also by the Arab Press Release on 18/6/1980. برای صحت اعداد و ارقام مهاجرت اعراب به اردن٬ نگاه کنید به آموس بن ورید٬ هاآرتص٬ ۱۶/۲/۱۹۷۷؛ یوسف زویریل٬ معاریف ۱۲/۱/۱۹۸۰. For the correctness of the numbers and numbers of the Arab immigration to Jordan, see Amos Ben Vereed, Haaretz, Feb. 16, 1977; Joseph Zvieril, Maarif, January 12, 1980. همچنین به موضع سازمان آزادیبخش فلسطین نسبت به اسرائیل نگاه کنید به شالوم قازیت٬ نقد و بررسی ماهانه؛ ژوئیه ۱۹۸۰ ؛ هانی الحسن در مصاحبه با الرای الام٬ کویت ۱۵/۴/۱۹۸۰ ؛ آوی پلاسکوف٬ «مشکلات فلسطینی ها»٬ بقاء٬ آی اس اس٬ لندن ژانویه و فوریه ۱۹۷۸ ؛ دیوید گاترنان٬ « اسطوره/افسانه فلسطین»٬ تفسیر٬ اکتبر ۱۹۷۵ ؛ برنارد لوئیس٬ « فلسطین و سازمان آزادیبخش فلسطین»٬ تفسیر ژانویه ۱۹۷۵ ؛ صب ح دوشنبه٬ بیروت٬ ۱۸ ۲۱ / ۸ / ۱۹۸۰ ؛ مجله مطالعات فلسطین٬ زمستان ۱۹۸۰ . See also the position of the PLO on Israel: Shalom Khaisit, Monthly Review, July 1980; Hani Al Hassan in an interview with Rabat al-Ku, Kuwait, 15/4/1980; Aiv Plasakov, "Palestinian Problems", Survival, IA SS, London, January and February 1978; David Guttanen, "Myth / The Legend of Palestine", Interpretation, October 1975; Bernard Lewis, "Palestine and the Palestine Liberation Organization", Interpretation January 1975; Sabb Mon, Beirut, 18-21 / 8 / 1980 Palestine Studies Journal, Winter 1980 .

۱۸ . 18 پروفسور یوال نیمن٬ سامره- «اساس امنیت اسرائیل»٬ معاراخوت ص ۲۷۲-۱۷۳ ٬ مه/ژوئن ۱۹۸۰ ؛ یاکوف حسدایی٬ «صلح٬ روش و حق دانستن»٬ داور حشاوا٬ ۲۳/۲/۱۹۸۰. Professor Yuval Niemann, Samarra - "The basis of Israeli security", Ma'arah Kot, pp. 272-173, May / June 1980; Yakov Yazdai, "Peace, Method and Right to Know", Judge of Hashava, 23/2/1980. اهارون یاریو٬ «عمق استراتژیک- چشم انداز اسرائیلی»٬ معاراخوت ص ۲۷۰-۲۷۱ ٬ اکتبر ۱۹۷۹؛ اسحاق رابین٬ «مشکلات دفاع اسرائیل در دهه هشتاد»٬ معاراخوت٬ اکتبر ۱۹۷۹. Ehayoun Yarī, "The Depth of Strategic-Israeli Perspective," Ma'arahkot, pp. 270-271, October 1979; Isaac Rabin, "The Israeli Defense Problems in the Eighties," October 1979.

۱۹. 19th عزرا زوهر٬ در انبر رژیم(شیکمونا٬ ۱۹۷۴)؛ موتی هاینریش٬ آیا ما شانسی داریم٬ اسرائیل٬ حقیقت در برابر افسانه(رشافیم۲ ۱۹۸۱). Ezra Zuhar, on the tent of the regime (Chicheno, 1974); Mati Heinrich, are we having a chance, Israel, the truth against the legend (Rashafim, 1981).

۲۰. 20 «درس هایی از گذشته»٬ هنری کسینجر٬ نقد و بررسی واشنگتن جلد ۱ ٬ ژانویه ۱۹۷۸ ؛ «چالش اوپک در برابر غرب»٬ آرتور راس٬ فصلنامه واشنگتن٬ زمستان ۱۹۸۰ ؛ «نفت و زوال غرب»٬ والتر لویی٬ امور خارجه٬ تابستان ۱۹۸۰ ؛ گزارش ویژه- «نیروی نظامی ما آماده است یا نه؟» اخبار آمریکا و گزارش جهانی ۱۰/۱۰/۱۹۷۷؛ «تأملاتی بر خطر موجود»٬ استانلی هوفمن٬ بررسی کتای نیویورک ۶/۳/۱۹۸۰. "Lessons from the Past," Henry Kissinger, Review of Washington, Volume 1, January 1978; OPEC's Challenges Against the West; Arthur Ross; Washington Quarterly; Winter 1980; "Oil and the Decline of the West"; Walter Louis, State, The summer of 1980; a special report - "Is our military power ready or not?" US News and Universal Report 10/10/1977; "Reflections on Existing Danger", Stanley Hoffman, New York Review, July 6, 1980. تایم ۳/۴/۱۹۸۰؛ «توهمات سالت»٬ لیوپولد لاویدیز٬تفسیر سپتامبر ۱۹۷۹؛ «خطر موجود»٬ نورمن پودهورتز٬ تفسیر مارس ۱۹۸۰؛ «نفت و قدرت آمریکا شش سال بعد»٬ روبرت تاکر٬ تفسیر سپتامبر ۱۹۷۹؛ «رها ساختن اسرائیل»٬ نورمن پودهورتز٬ تفسیر ژوئیه ۱۹۷۹؛ «برداشت غلط از خاورمیانه»٬ الی کیدوری٬ تفسیر ژوئیه ۱۹۷۹. The Times of 4/4/1980; The Salt Flutter; Lipold Lovidis; September 1979; The Risk of Existing; Norman Pudurortz; Commentary, March 1980; "The Oil and Power of the United States Six Years Later"; Robert Tucker, Interpretation of September 1979; Building Israel ", Norman Pudurortz, Interpretation of July 1979;" Misinterpretation of the Middle East, "Eli Kidouri, Interpretation of July 1979.

۲۱. 21 بر طبق آمار منتشر شده توسط یاکوف کاروز٬ یدیعوت اهرونوت٬ ۱۷/۱۰/۱۹۸۰ ٬ تعداد کل حوادث ضد یهودی ثبت شده در جهان در سال ۱۹۷۹ دوبرابر مقدار ثبت شده در سال ۱۹۷۸ بود. According to statistics released by Jacob Caroz, Idiouwat Ehrnot, dated 17/10/1980, the total number of anti-Semitic incidents recorded in the world in 1979 was double the amount recorded in 1978. حوادث ضد یهودی در آلمان٬ فرانسه٬ و انگلستان چند بار بزرگتر از سال ۱۹۷۸ بود. The anti-Jewish events in Germany, France, and the United Kingdom were several times larger than in 1978. در آمریکا نیز افزایش شدیدی در حوادث ضدی یهودی بوده که در مقاله گزارش شده است. In the United States, there has also been a sharp increase in Jewish outbreaks reported in the paper. برای اطلاعات جدید٬ نگاه کنید به کتاب/مقاله ل. For new information, see book / article l. تالمن٬ «یهودی ستیزی نو»٬ جمهوری جدید٬ ۱۸/۹/۱۹۷۶؛ «چاه ها را مسموم کردند»٬ بارابارا تاچمن٬ نیوزویک ۳/۲/۱۹۷۵. Thalmen, New Anti-Semitism, New Republic, December 18, 1976; "Poisoned Wells", Barabra Tachman, Newsweek, 2/3/1975.